Аб чым думаў Лукашэнка пад час навагодняй прамовы?

01.01.2014:15:11
0
862
Беларусь, Навіны
Аб чым думаў Лукашэнка пад час навагодняй прамовы?

Дарагія суайчыннікі !

Самае неацэннае багацце ў нашым з вамі жыццi — гэта час (дваццаць год праляцела як дзень ,колькi я яшчэ пратрымаюся царом?) . У такія моманты , як цяпер , калі адзін год змяняе іншы , мы асабліва моцна адчуваем , як няўмольны яго бег і як важна ў жыццёвай мітусні не выпусціць галоўнае — дом , сям’ю , душэўную цеплыню тых , хто нам дарог.(уладу i Колю)

Насуперак прыкметах трынаццаты год новага стагоддзя не стаў нешчаслівым (вось я сабе палац пабудаваў, а яшчэ крэдытаў далi дурнi). Кожны з нас можа ўспомніць самыя значныя для яго падзеі і сустрэчы. Падзякаваць лёс за хвіліны , гадзіны і дні , якія далі магчымасць адчуць радасць і паўнату быцця.(трэба было ў палацы другi паркет класцi)

Мы пражылі гэты год на адным дыханні , як адзіная вялікая сям’я. Кожны з нас адчуваў сябе неад’емнай часткай вялікага і гордага цэлага , імя якому — Беларусь .(ах як добра сказаў, можа дабавiць што я бацька народа?)

Мы сэрцам адчулі гэта яднанне ў хвіліны прынясення свяшчэннай клятвы на плошчы Дзяржаўнага сцяга .(абы яны мяне там замест сцяга не павесiлi)

Мы зрадніліся з гэтым пачуццём і часам нават не ўсведамляем , якое гэта на самай справе велізарная , неацэннае шчасце — жыць на сваёй зямлі , свабодна дыхаць яе паветрам , піць яе крышталёвую ваду і адчуваць сябе адначасова яе любімым сынам і клапатлівым гаспадаром. І ведаць , што над табой ня мае ўлады ніхто , акрамя твайго розуму і тваёй сумлення.(ну вам та век волi не вiдаць, а вось я ведаю)

Тое , што гэта шчасце ў нас ёсць , што нам удалося адстаяць яго , напаўняе нашы сэрцы упэўненасцю і надзеяй.(трэба мусiць яшчэ КДБ пашырыць, а то не адстаю)

У кожнага , кім бы мы ні былі — дзецьмі або дарослымі , багатымі ці не вельмі , маладымі ці сталымі , ёсць адно бясцэнны здабытак . Гэта наша краіна , Беларусь (ледзь не сказаў мая) — цёплы , абжыты і ўтульны дом , які мы павінны перадаць новым пакаленням бяспечным і абавязкова шчасным.(да, трэба яшчэ шмат чакаць пакуль малы падрасце)

Не заўсёды было лёгка і проста , і не ўсе , што мы планавалі , спраўдзілася. Але ўсё-такі нам гэты год больш запомніцца падзеямі , якія пакінулі добры след у гісторыі.(гэты паркет ўвесь палац псуе — трэба перакласцi)

Мы ўшчыльную падышлі да паспяховаму вырашэнню дэмаграфічнай праблемы. Упершыню пасля 1990 года забяспечаны прырост насельніцтва краіны.(я яшчэ больш кiтайцаў прывязу, будзе вам дэмаграфiчны выбух) Дадзены старт суперiнавацыйнаму праекту — будаўніцтву Беларускай атамнай электрастанцыі. (перажылi Чарнобыль — перажывеце Астравец,вы ж цуд якiя жывучыя)Сабраны першы 450 — тонны БелАЗ- гігант .(яго б яшчэ каму прадаць…)

Мы пабудавалі больш за 5 мільёнаў квадратных метраў жылля.(адкуль яны грошы бяруць набываць яго?) Наш экспарт прадуктаў харчавання ўпершыню перавысіў 5 мільярдаў даляраў.(пра iмпарт лепш не буду)

У адыходзячым годзе мы сталі багацей і ў простым чалавечым шчасце.(не ведаю як вы, але мы з сям”ёй,дакладна багацей) У Беларусі згуляна на 10 тысяч больш вяселляў і нарадзілася амаль на 4 тысячы больш малых, чым у 2012 годзе.(Эх,Ярмошына лiчыла)

Таму наша краіна ўпэўнена ўваходзіць у лік 50 дзяржаў — лідэраў па індэксе чалавечага развіцця ў сусветным рэйтынгу Арганізацыі Аб’яднаных Нацый.(Эх,каб Ярмошына лiчыла)

Напэўна , камусьці з нас пашанцавала больш , камусьці — менш. Аднак цяпер , у прадчуванні бою гадзін , мы спадзяемся , што новы год будзе шчадрэй і больш паспяхова старога і ўсё ў нас атрымаецца.(Адпушчу пару палiтычных з турмы, можа ў Еўропу пусцяць…)

Але , вядома ж , загадваючы жаданні і  планы , мы павінны разумець: калі ў мінулым годзе мы не дамагліся чагосьці , значыць , самі не занадта імкнуліся і напружваліся . Значыць , самі вінаватыя. (Вось iцярпiце мяне далей) А ўсе добрыя перамены адбудуцца , толькі калі мы ўкладзем у іх свой працу і розум .(Лепш i далей сядзiце па хатах, а я яшчэ налогаў прыдумаю. Пракацiла з машынамi, можа з паветра паспрабаваць?)

Спатрэбіцца прыкласці максімум намаганняў , каб не страціць дасягнутага , прасунуцца наперад , разлічваючы ў першую чаргу на ўласныя сілы і ўнутраныя рэзервы , якія трэба ўмела выкарыстаць.(Трэба паспрабаваць з паветрам, а то на паркет грошы патрэбны)

Закон жыцця просты — усё , што дастаецца дарма , выцякае , як пясок скрозь пальцы. Надзейна толькі тое , што здабыта сумленным і упартай працай.(Хочаш дыхаць — плацi грошы…А то псуюць паветра тут розныя)

Паважаныя сябры!

Беларусь называюць краінай добрых людзей.(А то як бы я яшчэ 20 год пратрымаўся?) Справа гонару для кожнага з нас праявіць свае душэўныя якасці ў надыходзячым Году гасціннасці.

Усім разам трэба пранікнуцца пачуццём адказнасці за чысціню і ўтульнасць , за ветлівасць у зносінах , за дабрабыт роднай зямлі , навучыцца дапамагаць адзін аднаму , і асабліва — дзецям і старым. Стаць больш абачлівымі , клапатлівымі , ўважлівымі і міласэрнымі , памятаючы , што кожнае імгненне жыцця неацэнна і непаўторна .(Трэба  ўсiх змагаркоў пасадзiць перад хакеем, а то спаскудзяць мне свята)

У гэтыя ўрачыстыя хвіліны я хачу сказаць добрыя словы кожнаму з вас. Павіншаваць нашых бацькоў і маці , братоў і сясцёр , дзяцей і ўнукаў.

Асаблівая падзяка , вядома ж , нашым каханым і тым, хто любіць — жанчынам , якія ахоўваюць наш мужчынскі спакой . Вы дорыце нам добрае настрой , сілы , жаданне ісці наперад , тварыць і змяняць да лепшага наша жыццё.(Трэба ж яшчэ Галю паздравiць, можа паштоўку даслаць)

У гэты цудоўны святочны вечар хочацца сказаць самыя добрыя словы нашым настаўнікам і лекарам — захавальнікам нашых душ і сэрцаў , чые мудрасць і клопат даруюць нам веды і здароўе.(Заробкi  не падыму, пражывуць як небудзь — мне яшчэ паркет мяняць)

Нашым навукоўцам , дапытлівы розум якіх абнаўляе і зменьвае свет.(Абы не занадта дапытлiвы…)

Нашым спецыялістам , рабочым , будаўнікам , нашым сялянам , рукамі якіх ствараецца наш матэрыяльны дастатак і дабрабыт.( Ледзь не сказаў мой)

Людзям у пагонах , якія засцерагаюць свет , закон і парадак.(А вось iм трэба падняць заробкi — бо не ўсяжу)

Усім , хто ўносіць сваю лепту ў будаўніцтва нашага агульнага беларускага дома .

Давайце ў наступным годзе будзем шанаваць і берагчы адзін аднаго , даючы прыклад нашым дзецям . Бо свет стаіць не на сланах і кітах , як думалі ў старажытнасці. І не на грошах , як некаторыя думаюць цяпер . Ён ад стагоддзя стаяў і трымаецца цяпер на любові і клопаце.(Ды людзях  ў пагонах) І навагодняя ноч — самы час успомніць пра гэта.

Міру, дабра і любові вам , дарагія сябры!

З Новым годам ! (Дай Бог не апошнiм)

Падзяліцца:

Каментары