Адказ паслу Iзраiля ад Маладога Фронту

Адказ паслу Iзраiля ад Маладога Фронту

Габрэйская нацыя ўсё сваё iснаванне праходзiла праз шматлiкiя выпрабаваннi – яна не мела сваю дзяржаву, прыгняталася як нацыянальная меншасць народамi на тэрыторыi якiх пражывалi iўдзейскiя абшчыны. Габрэяў выганялi з сваiх краiн, гвалтоўна прымушалi змянiць веру, забаранялi займаць дзяржпасады, атрымоўваць адукацыю i проста знiшчалi. Тэрыторыя сучаснай Беларусi – адна з нямногiх у свеце дзе габрэi ўвесь час жылi свабодна, не ведалi пагромаў i гвалтоўнай змены веры.

Беларускi нацыяналiзм нiкалi не быў антысемецкiм, і нават больш за тое: мы заўсёды выступалі за дзяржаву Ізраіль у яе супрацьстаянні з усімі арабскімі ворагамі.

Сёння пасол Iзраiля ў Беларусi дазволiў сабе назваць змагароў за свабоду i вязняў сумлення «звычайнымi ўгалоўнiкамi». Малады Фронт патрабуе неадкладнага выбачэння спадара Ёзэфа Шагала i абвяржэння сваiх слоў. Калi ён гэта не зробiць – МЗС Iзраiля павiнна выбачыцца за свайго амбасада i адазваць яго з тэрыторыi Рэспублiкi Беларусь.

Ён вiдаць не ведае што любая дыктатура пiша мярзотнае заканадаўства дзеля апраўдання сваiх вычварэнстваў. У доказ гэтага прывядзем спадару Ёзэфу нацыскiя “законы” аб чысцiнi крывi.
Спадар пасол, тут таксама ўсё было па закону?

Закон аб абароне нямецкай крыві і нямецкай гонару

« Падахвочвае свядомасцю таго , што чысціня нямецкай крыві з’яўляецца закладам існавання нямецкага народа , а таксама непахіснай рашучасцю гарантаваць існаванне нямецкай нацыі ва ўсе часы , рэйхстаг аднадушна прыняў публікуюцца ніжэй законы »

1.1 Шлюбы паміж габрэямі і дзяржаўнымі падданымі нямецкай або роднаснай крыві забароненыя. Зняволеныя насуперак гэтаму закону шлюбы не маюць юрыдычнай сілы , нават калі яны аформлены ў абыход гэтага закона за межамі Германіі.
1.2 Працэдура анулявання такога шлюбу можа быць ажыццёўлена толькі дзяржаўным пракурорам.
2 . Палавая сувязь паміж габрэямі і дзяржаўнымі падданымі нямецкай або роднаснай крыві забароненая.
3 . Габрэяў забараняецца наймаць на працу ў сябе ў дом жанчын — дзяржаўных падданых нямецкай або роднаснай крыві , якія не дасягнулі 45 гадоў.
4.1 Габрэяў забаронена вывешваць сцяг Рэйху як нацыянальны сцяг , а таксама выкарыстоўваць колеру Рэйху для іншых мэтаў.
4.2 Габрэяў дазволена нашэнне адзення габрэйскіх кветак. Гэта права ахоўваецца дзяржавай.
5.1 Кожны, хто парушыць забарону , усталяваны ў пункце 1 , будзе пакараны турэмным зняволеннем ў адзін год і прымусовымі працамі.
5.2 . Асоба мужчынскага полу , якое парушыла забарону , усталяваны ў п.2 , будзе пакараны турэмным зняволеннем без прымусовых работ .
5.3 . Кожны, хто парушыць ўказанні 3 і 4 , будзе пакараны турэмным зняволеннем тэрмінам да аднаго года і штрафам або адной з гэтых мер пакарання.

Так як у Нюрнбергскім законах не вызначалася паняцце « габрэй » , пастановай ад 14 лістапада таго ж 1935 [ 1 ] была прынятая папраўка да Закона аб грамадзянстве Рэйху:

4 . (1 ) Габрэй не можа быць грамадзянінам Рэйху . Ён не мае права галасаваць па пытаннях, што тычацца палітыкі. Ён не можа займаць грамадскія пасады ( … )
5 .
(1 ) Габрэяў лічыцца той , у каго трое з бацькоў яго бацькоў былі чыстакроўнымі габрэямі.
( 2) Габрэяў лічыцца таксама чалавек , які нарадзіўся ў мяшаным шлюбе , падданы дзяржавы , які адбываецца ад двух чыстакроўных яўрэяў — бацькоў яго бацькоў , калі ён :
а ) у момант выдання закона належыць да іудзейскай абшчыны ці быў прыняты ў яе пазней ;
б) у момант выдання закона складаўся ў шлюбе з габрэем або ўступіў у такі шлюб пазней ;
в) адбываецца з змяшанай сям’і , апісанай у падпункце 1 , зарэгістраванай пасля таго , як быў прыняты Закон аб абароне нямецкай крыві і нямецкай гонару ад 15 верасня 1935 года ;
г ) з’яўляецца пазашлюбным дзіцем , адным з бацькоў якога быў габрэй.

Падзяліцца:

Каментары

  1. Алесь (Feb 13, 2014:16:54)Адказаць

    “мы заўсёды выступалі за дзяржаву Ізраіль у яе супрацьстаянні з усімі арабскімі ворагамі.” — “Мы” — гэта хто???)))

    • Зьміцер Юшкевiч (Feb 13, 2014:16:58)Адказаць

      Хрысцiянiн не можа быць антысемiтам.

      • Стась (Feb 15, 2014:11:46)Адказаць

        Хрысьціянін можа не далюбліваць асобаў, якія непасрэдна спрычыніліся да ўкрыжаваньня Хрыста.
        Дый гісторыя сьведчыць: халакосты, выпрабаваньні, пакуты — не за “добрыя паводзіны”, кажучы простымі словамі.