Маладафронтаўцы заклікаюць слухаць бацьку

Маладафронтаўцы заклікаюць слухаць бацьку

У Віцебску актывісты Маладога Фронту распаўсюдзілі ўлёткі з заклікам на бліжэйшых выбарах прыслухацца да словаў пэрсанажа, вядомага ў народзе як “бацька”.

Маладафронтаўцы заклікаюць байкатаваць працэс выбарчага фарсу, які мае адбыцца ўвосені. Каб падкрэсьліць маразматычнасьць парлямэнцкіх вырабаў па-беларуску, актывісты зьвяртаюць увагу грамадзтва на цытату адказнага за парушэньні дэмакратычных нормаў у краіне — А.Р.Лукашэнка.

“Я ні за каго ня буду галасаваць. Усё адно падмануць. Я не пайду галасаваць,” — заяўляў у 1995 годзе цяперашні дыктатар.

Нажаль, выбарчыя фальсыфікацыі ў краіне дагэтуль ня скончыліся. І насуперак сваім мінулым заявам — Аляксандр Рыгоравіч за шматгадовы пэрыяд узурпатарства спраўна наладзіў уласны мэханізм фальсыфікацыі беларускіх выбраў любога ўзроўню.

Падзяліцца:

Каментары

  1. Додик Гимпелевич, почётный гр-нин Бобруйска (Jun 30, 2012:21:31)Адказаць

    Хопiць нас ужо пужаць, мы ўжо …пужатые! Наша жыццё, браточкi, гэта барацьба! Казаў лiдер беларускай апазiцыi у выгнаннi, — Чэсiк Шышла (са Жлобiна, з вулiцы …Маiсея Урыцкага). Нарадзіўся гэты беларускі народны гярой, — Чэслаў Шышла, ў адной вёсцы …Брэсцкай, а можа быць Гродзенскай вобласці, у сям’і механiзатара. Усю гэтую тэрміновую службу ён праходзіў ў Савецкай Арміі, у войсках сувязі з 1973 па 1975 год, у в/ч 03502 (вайсковой часцi), ў горадзе Нова-Барысаве, пад Мiнскам. Спачатку, ён служыў на прадуктовым складзе, а потым свінаром, ў палкавым …свінарніку.
    Гаворыць, свабодны Мiнск! адкрытае лiст-пасланне да бацькi, Аляксандра Лукашэнкi. Беларусы зараз таксама маюць сваю дзяржаву, парламент, i кiраўнiка бацьку Лукашэнку. Бацюхна! Да куды ж, гэты мужiк аўца-бык, завёў беларусаў? А чаго жа, чаго? Захацелася iм пагарджаным век, iм сляпым, глухiм? — Людзьмi звацца! А што ж, яны нясуць на худых плячах, на руках ў крывi, на нагах ў лапцях? — Сваю праўду! Да хто гэта iх, не адзiн мiльён праўду несць навучыў, разбудзiў iх сон? — Бяда, …гора. Чаго? А вось, чаго. Насёрбалiсь яны цыбулi са смажонкамi, цi дранiкаў з квасам, ды кажуць — i мы вунь, хочам людзьмi звацца. Цяпер людзьмi лiчацца толькi тыя, у каго ў кiшэнi ёсьць хаця б некалькi мiльёнаў баксаў. Казалi ж разумныя людзi Лукашэнке, ну i куды ты папясочыў, дурань? Нашто цябе гэтая хвароба? Жывi сабе як ўсе нармальныя Прэзiдэнты, трошкi …варуй. Так нет! Ён ўсё гэта робiць для свайго народу, пярдолiць iх ў дупу. Хiба ён спраўны чалавек? Чаго цябе народ?! Усё роўна ён памрэ, а Элiта — вечна! Ты, Лука, ўжо тонеш, …бурбалкi пускаеш. Вунь зiрнi, у расiянцаў даўно ўжо няма звання, як …народ, застаўся толькi электарат, або …быдла. Ды, начхай ты на гэты народ! Робi ўсё, як цябе трэба. Ухапiўся ён за рамонт беларускiх дарог, гарадоў да вёсак, ўсядно гаўно! Праз 2 гады зноў будзя сьвiнюшнiк. Лепш пакладзі тыя «зайчыкi» сабе ў карман. Палову сваёй заробкi ён вяртае ў казну! Ну, поўны дурань! Падаеш вельмi дрэнны прымер! Лука, лепяй купi сваёму сыну Кольке, цацкi або цукеркi, а жонке кветкi. Схавайся, ды сядзi …цiха. Ой, сьмешны! Вышагвая ён важна, як той, бусел. Колам ў горле ты ўстаў ўсёй мiравой Элiте. Пракраўся на дурнiцу ў тоя смачнае крэсла, нiбы злодзей, з кiпцюрамi. Хуценька прытулiўся. Ичь, ты …яго! Гаспадар, якi знайшоўся. Сашка слухай, людзi хутка пагоняць цябе сранай мятлой з твайго Прэзiдэнцкага крэсла. Аб’яднання ён хоча з Расiяй! Так гэтыя рускiя, ды беларускiя «савки» добра насёрбаюцца палёнай водкi, ды крэкча пойдуць галасiць за гэтаго калгаснiка, бацьку Лукашэнку. А калi яны iзбяруць яго аб’яднаным Прэзiдэнтам, тады Амерыка раззлуецца, да адбярэ у рускiх мiльёншчыкаў багацця з вiламi, па ўсёй Еўропе, ды яшчэ ў дабавак рэзня …ў лыч. А, гэтыя клопаты iм …трэба? Гляньце, ён грошы не крадзе?! Тады, нашто цябе здалася ўся гэтая ўлада? Правiльна людзi за цябе кажуць, сам смаркач, грошы ня прэ, дык яшчэ, i нікому не дазваляе. Ты, чаго?! Здурнеў, бацька? Гавораць, ён дыхаць не дае сваiм нацiянальным, ды эфэктыўным ўласнiкам. Душу iм рве, як кароў за цыцкi цягае. Падумайце, ён не дазваляе iм нiчога нi стырыць, нi спрыватызаваць. Сашка, ты адзiн астаўся, ды шчэ гэтыя дурнi, кiтаянцы. Божа мой! Яны, за тоя вараўство, пабачце, сваiх людзей …страляюць! А вось, разумные Прэзiдэнты наадварот, ўсiх сваiх жулiкаў i вароў ўзнагароджваюць ардянамi з мядалямi. Ён нi петрыць, бо воры з рэкламай гэта аснова прагрэсу. Капец цябе, Лука! Ты ўжо дагоцаўся. Спачатку адбяруць твой партфель, ды запхнуць цябе ў турму в Магiлёў. Тутака i к бабке Параске хадзiць нi трэба. А ў гэта тваё крэсла пасадзяць разумнага, ды паслухмянага хлопца. Што робiцца?! Татка ж, тыж мой! А, нi трэба была хеўру вадзiць з дрэннымi хлопцамi, жабракамі, ды з галыцьбою. Маўчы, лайдак! Цябе за памыйку ўзялi, з дзярэўнi Сычкава, Мiрадзiна, або Малiмоны, Сьветлагорскага раёна. А, калі б ты рабiў ўсё добра, дык прынялi бы цябе ў клуб «20 каней», бо да iх сямёркi, ты пакуль яшчэ трохi нi дарос. Сбудаваў бы сабе хатачку з лебяды, або небяды. Смачна б пiў, ды ўкусна снедаў. Дык i робiць cамому нiчога не трэба. Пасопваў cабе цiхенька ў дзiрачку, ды делай ўсё так чаго цябе дурню кажуць. Маўчы, падтакваў, можа жывы будзеш. А ён, звязаўся з гэтымi гаўнюкамi, з той Севярнай Карэi, Вянiсуелы нейкай ды Ирану. Яны ж языкамi, як клямкаю бразгаюць. Нiчога, пачакай трошкi, iх хутка атруцяць, взорвуць, або засудяць, як катаў, судом Карлы дель-понты ў Стразбургу. А няйжо ж не? Йезус, …Марыя! Татачка, ж тыж мой! Гора, i бяда ты мае, лукавае! Ой, глядзi, датрындiшься баронь бог, са сваiмi рэчамi. Перакасабоча цябе, як ад той кiслай парэчкi. У цябе ж дзiцячы мыслi, ды паступкi нейкiя глупыя. Хiба, твой народ цябе дзякуй кажа? Чорта, лысага! Да яны, смачна ў тваю пысу плюнуць, ды яшчэ дабавяць, …вось дурань! Куды толькi твае вочы лупатыя, ды буркалы пазiрюць? Сьцеражыся Лука! Ох, патрапіш ты пад цягнiк. Ня ўзрадуешься сваёму жiццю. Насуюць яны цябе ў костi, ў грызла, дык яшчэ i ў …горба. Пачакай, наступiць твая чарга. Яны гуртом наваляцца, адзiн на ногi сядзе, а другiя адразу пачнуць цябе за горла душiць. Ай, божачка! Да аддасi ты iм Сашка, гэтую прамысловасць, няхай падавяцца. Ўсё роўна, яны цябе задзяўбуць, i затузаюць. Людзi цяжка працуюць, жiвуць ў гразi, гаруюць. Гэта цябе вельмi падабаецца? А ў хате, дык няма чаго снедаць, ды вячэраць. Дзецi, галодныя, худыя, кiжлы елi цягаюць. Празрыстыя, …неяк шклянка. Крычаць, хочуць есцi, а iм на зуб, няма чаго i палажiць. Вось кажуць, у гэтых рускiх дымакратаў, ўсе iх людзi цягаюцца на роблю, нiбы на вялiкае свята, i жiвуць сабе, як ў цэбары, за пазухай. А ад твайго, Сашка праўлення памерцi можна. Вунь рускiя, шчаслiвыя, бо ў iх цяпер еўра-мiлiардэраў …больш за Амерыку. А, цябе Лука, нават i пахвалiцца няма чым. Гэта ўсё братка нi …цацкi-пецкi. Ты вучыся у расiянцаў, iх старым, далi трохi грошай, трыдцаць рублёў, …ажно на цэлую сялёдку, падсалiцца. Дык яны казалi: дзякуй панове, нам i гэтак грошай хапае! Ды пачалi вяртаць гэтую дапамогу, на пошту, …адварот адрысату. Вунь, iх ваеным пенсiянерам, мухляры абяцалi добрую дабаўку, 1 раз ў кiно схадзiць. Дык яны, яшчэ выдёўбываюца, як муха, …на сцякле. Старыя беларусы памятаюць, як iм вельмi добра жылося пад панскай Польшчай. Тады ўсе добрыя людзi ў вёсцы ад свайго багацця дзверы Кракаўскай каўбасой завязвалi, а не зачынялi на замкi. Жiццё было як у казцы. Бацюхна! А, з твайго праўлення толькi бяда, да гора са слезьмi. Смешна слухаць тваi размовы, як ў гэтым сатырычным часопiсу «Вожык». Альбо возьмя, ды як бохня чаго небудь пра Амерыку, быццам …сярпом па яйцах. Панабраўся, у таго Венiсуэльскага дыктатару, трохi дуракаватага Уга Чавiса, гультая кусок! Ён як той савецкi прапаршчык, нап’ецца гарэлкi, дак …бiцца хоча. Ва ўсiм мiры гэту Амерыку страх як кахаюць, ды мусiць трохi баяцца. А ён? Паглядзi на яго? Якi гярой знайшоўся, — Пакацiгарошак. Ён, хуценька хоча над ёй перамогi. Махая, …караўкамi. Ратуйце, людзi добрыя! Ён Амерыку не баiцца, ды яшчэ i хвост на яе задiрае. А можа ты першым разам, лепшым часам, — супраць амерыканскага глабалiзму?! Тваё шчасце, Лука, што Беларусь не мае cваёй нафты, бо тыя янкi, даўно б цябе …замардавалi. Якi няпэўны хлопчык! Казалi цябе, з сiльным нi змагайся, з багатым, не судзiся. Няшчасная Беларусь i так стаiць на росстанях, як на …раскарачку. Аляксандар, паслухай чаго кажу, — нi сябруй з гетым байстрюком Уга Чавiсам. Альбо у цябе пад ляжанкай, таксама адразу знойдуць вадародну бомбу, нiбы у тога иракскага Садаму Хусейну. Або яшчэ якую парнаграфiю, да павесяць цябе ў кiрмаш за язык, на плошчы Перамогi, …ў Мiнску. Да не, да не, ого! Лепяй, хутка бяжы адсюль, з гэтага пасаду, прэчь. Уцякай пакуль цябе не парвалi, як той малы шчаня, гразну трапку. Дарма …татка! Падумай аб дзецях ды ўнуках. Cашка, нi …дуркуй! Пабажiся Дзмiтрыю Мядзьведзеву, або павiнiся …перад Амерыкай. Пакланiся iм, …нiчога, галава не адвалiцца, можа цябе i пашкадуюць. Паглядзi ў люстэрку! Вунь, зусiм ўжо сiвы cтаў! Памацай сваю галаву, амаль лысы, а цябе ўсё нiяк нейметца. Набычыўся, …бельмы нолiл. Ты са сваемi вуснамi, стаў паходзiць на тога брыдкага, сталiна. Унь, амерыканцы прыказалi расiйскiм хлопцам, не даваць цябе болей …нi карасiну, нi грошай! А чаму, так? Дык ён вельмi ганарысты, як певень, i трохi незалежны, …хадзяiн! Ты, Лука, ня злуйся на рускiх хлопцаў, яны таксама …паднявольныя, i душаць цябе, нi са зла. Сашка, павер мяне, тут няма нiчога лiчнага. Я старэйшы за цябе, ды трохi разумнейшы. А ты, вунь, вучыся у iх тандэму. Яны ж мяркуюць адно, балбочуць другоя, а робяць дык зусiм …трэцья. Ну, а ты Аляксандр, ўсё гоцаешь са сваёй праўдай, ды чэснасцью, як той дурань з торбай. Над табой жа, весь мiр рагоча, ды пакатваецца. Людзi кажуць, а нашто ён загубiў Мiнскага журналiста? Чаму у тых Прэзiдэнтаў, мода нейкая пайшла? Не патрапiць iм журналiст або трохi нi тое змаўляе, дык яго трэба зусiм завалiць як …кабана. Калi чэсна, вам Лука, людзей забiць, што дроў пасекчы. Эх, паранёк, ўсё гэта вельмi дрэнна. Здаецца ты ўсёж трохi спалохаўся крытыкi іншых Прэзiдэнтаў. Вось ты сабе той рэйтiнг, цi можа iмiдж i заробляешь? Незалежнасці ён хоча, …пабачце?! Сашка! Ты, яшчэ абмыешься, крававымi слезьмi, з гэтымi шчаўлiкамi — Чавiсам, Кiм Чыр Cенам, ды нейкiм, …Ахмадi-жадом. Ён жа стрыкоча, як той сьвярчок, за печкай. Толькi зь яго хуценька скурку злупяць! Имi заужды, адных дзяцей пугаць. А табе Лука, кажу так, — зьбiлi цябе гэтые лодары, з …панталыку. А ты i рады, вось тут …зь iмi. Ой, бацюхна! Адчапiсь ты ад iх, пакуль цябе ня лупiў яшчэ нiхто, ды моцна ня бiў. Яго вунь, ўразумлялi ўсiм мiрам, трошкi штурхалi, саромiлi, а ён маўчыць, як той партызан, …з Палесся. Калi няма разумнiка другога, пабiцца каб у двух, дык ён разгонiцца, ды ў стенку, …бух! У iншага бы выскачыў i дух, а ён …нiчога. Дык, вось за дурасць гэту, яго вучоным раз празвалi, нейк на смех, а каб двара ня перабег, на шыю прывязалi мэту. Вось кажуць, …i дыплом цябе. Што гэта за дыплом? Лука — нi …бэ, нi мя. Аднака ж перад жонкаю, пачаў ён ганарыцца — да што ж ты думаеш сястрыца, дыплом я получыў здаецца ж галавою, i не раўнуйся ты, …са мною. Аб гэтым, лепей …памаўчы! -казала яму, жонка. Каб ты быў разумнейшы трошка, ды розумам раскiнуць мог авечым, то поняў бы, што ганарыцца нечым, бо заслужыў ты свой дыплом, не галавой, а iлбом! Усё ён пазiрае, як масковскiя хлопцы працуюць, ды i сам жадае …гэтак жа. Вунь, яны пра барацьбу з карупцыяй пажартавалi, а ён шутак нi понiмае, i пачаў нахiляць …усiх чэсных Мiнскiх карупцыянераў. Ох, нi мудруй, Лука! Ой, ня тужься! А бо, i ў цябе будзе …Алёша*. Нiколi табе не перакулiць мiравы лiберальны воз, як той «жабе ў каляiне». Ды, за гэтай Амерыкай заўжды будзя перамога! Сябруй з Амерыкай, вось тады цябе ўсё добра i будзе. Сашка, калi хочаш даказаць ўсяму мiру, што i ты таксама дэмакрат, дазволь правесцi ў Мiнску на плошчы Свабоды, шоў-парад — геяў, лесбiянак, педафiлаў, ды гамасэксуалiстаў. Аляксандр, калi ласка, паважай да cлухай апазiцыю: Мiлiнкевiча, Мiхалевiча, Карбалевiча ды Вячорку. А, замест cваiх Указаў, ты вунь лепей шчыра вучы апазiцыйную лiтаратуру. А гэтая апазiцыя, такiя …разумнiкi. Палеглi на тыя …дзiваны-канапэ, лыткi пазадзiралi, ляжаць, ды сракi сабе гадуюць. Ад iхняй працы няма нiякай карысцi, скачуць, як …вераб’i. Мабыць iм трошкi не хапая, тога забіяцкага агенчыка ў вочах. Зьбiраюць ў Мiнск гэтую апазiцыю па кроплi, са ўсёй самотнай зямлi, як ў тыя дзiравыя мехi. А ты, Сашка, …ўсёж вельмi спалохаўся Нямцова з Хакамадай. Ох, Аляксандр, ўсёткi ты трус, а яшчэ беларус! Вунь, умныя людзi гавораць, нават моцна пашанцавала спагадным рускiм да беларусам. Цяпер у iх няма болей нi якiх ворагаў. Яны ўсе iздохлi, засталiся толькi сябры ды сяброўкi. А Лукашэнкi, трэба дасцi добры савет: «Сашка, не пi з дзiравай кружцы!» Казалi цябе нi рыпайся, лiшняга не мялi! Пачакайце, трэба паспытаць у той Навадворскай з Баранавiч. А чаму, гэта лепшая расiйская рэвалюцiянерка ўсiх врамён i народаў, не хоча пазмагацца за сваю бацькаўшчыну, родную Беларусь? Вунь, яна адна з якой вялiкай Расiяй справiлась. Якi кавалак, …перакулiла. А яе зямлякам, трэба ж трохi дапамахчы, iзбавiцца ад гэтага жеўжiка, бацькi Лукашэнкi. Каб яго ваўкi …з’елі! Магла б яна ўжо прыйсцi, ды прышчэпiць iм пад кару, цудоўных пару вочак. Тады б яны, на белы сьвет, зусiм iнатч зiрнулi, ды зноў убраўшiся у цвет усё iнатч адчулi. Нейкiя цiкавыя сьвяты выдумаў Лукашэнка беларусам «хадземце хлопцы, да жынкi». Да чыёй, жынкi? Вiдаць ён над намi сьмяецца. Скажа, як ў лужу пердня. Нi пырхай Лука, лепей слухай што кажу. Падбяры свае мыслi ў адну жменю. Яшчэ раз вельмi добра i моцна падумай! Хiба, ня ты, абяцаў людзям шчасця, ды лепшага жiцця? Ну i дзе, яно? А, калi няма розуму, сыйдзi! Дай трохi парулiць прэдпраiмчавым, ды паспяховым ўласнікам. Ну, бацька да сустрэчы, альбо да …пабачэння! Нам, мусiць трэба ўжо араць, да працаваць. А, тваё ўрэмя мiнула, ды зусiм згiнула, i засталося цябе робiць 3 гадзiны, ды 4 хвiлiны. Працаваць ты Лука ленаваўся, а красцi баяўся, бо з глузду з’ехаў. Так што паслухай, Аляксандар Рыгоравiч, жывi сабе цiхенька, i не дуры людзям …галавы! Вось як кажуць у вёсцы Тумараўка, Парыцкага раёна — за гэтую працу, хрэн табе ў срацу! Аляксандар Рыгоравiч, мы ўсе цябе вельмi шкадуем, i просiм — не нясi ты, чаго нi попадзя. Падпiсалi гэта пасланне дыктатару, народныя пiсьменнiкi, ды творчая iнтэлiгенцыя з Мозыра, Крычава, са Слуцка, з Лоева ды Бабруйска, з Пiнска ды Мiнска — Адам Акулiч, Мiхась Барадуля, Пятрусь Мазуронак, Ильля Папiрка, Зоська Маруневiч, Хвядос Чорны, Эммiк Файншмiдт, Лявон Дудка, Юстыся Сахончык, Рыгор Стручок, Язь Янка-Бурачок, Яўхiм Маргулiс, Алесь Плышеўскi, Сцяпан Цыцка, Дзянiс Маслоўскi, Мiкола Дашкоўскiй, Яўдоха Дзiрка, Вальдрон Драздоў, ды яшчэ многiя iншыя беларускiя хлопцы, да ..дзеўкi. Пiсьменнiк Додзiк Гiмпелевiч, якога бацька Лукашэнка выслаў з Бабруйска, на вольнае пасяленне — ў Маскву. Додзiк, самы лепшы вучань гэтай Лявонавай Палiны Иллiнiчны, кандыдата педагагiчных навук, …дацэнта — Беларускага Дзяржаўнага Унiверсiтэта. Толькi адразу жадаю папярэдзiць, …Камiтэт Дзяржаўнай Бяспекi Беларусi (КГБ БССР), што тая дацэнт — Лявонава Палiна, мяне вось у такiм духу, нiколi пiсаць …не вучыла. Рэзнуць па пысе (по морде), ў лыч, або па ляпе, па-бабруйску азначае даць пад рыльнiк. Алёша* па беларуску, — панос. Бабруйск. Чэрвень — дьзьве тысячы адзiнаццатага года.